AI Token Budget Per Engineer: Sırada Ne Var?
Elimde mühendis kadrosu yok. AgentSpace’te bir lider ajan var, altında worker Claude ajanları var, ve sprint planını ben onaylıyorum. Yani gündemdeki “AI token budget per engineer” tartışmasını duyunca kafamda hemen şu soru beliriyor: bu şirkette “mühendis” kim — ben miyim, lider ajan mı, yoksa worker’lardan her biri mi? Büyük şirketlerde bu soru saçma gelir çünkü orada insan var, maaş var, headcount var. Solo founder + ajan takımı düzeninde sınır o kadar net değil.
Haberde ne var
Meta’nın Instagram başkanı Adam Mosseri, Lenny’s Podcast’te yaptığı konuşmada bir-iki yıl içinde mühendis başına token harcamasının maaş kadar büyüyebileceğini ve bunun için tavan konulması gerekebileceğini söyledi. TechCrunch’ın haberine göre, Meta zaten şirket içi bir token harcama liderlik tablosunu kapattı çünkü maliyet 2026’da milyar dolarları bulan bir hıza girdi. Mosseri’nin çerçevesi şu: “I think of it like…any other resource” — token bütçesi de GPU, OpEx ya da payroll gibi dağıtılması gereken bir kaynak.
Bizim notumuz
Bizde “mühendis başına tavan” diye bir politika yok, ama benzer bir sınır zaten var: sprint. AgentSpace’te bütçe kararını kişiye değil işe göre veriyorum — bir sprint ne kadar worker ajan, ne kadar tur, ne kadar bağlam gerektiriyorsa o kadar token yakıyor. Mosseri’nin “kişiye güvene göre bütçe” fikri bende “sprint kapsamına göre bütçe” olarak karşılık buluyor, çünkü kapsayacağım tek “çalışan” ben ve ajanlar; ikisinin de bordrosu yok, ama ikisinin de zamanı ve token’ı bir maliyet kalemi.
Şunu açık söyleyeyim: sprint başına net bir maliyet rakamını burada vermeyeceğim çünkü henüz güvenilir, tekrarlanabilir bir ortalama çıkaracak kadar sistemli ölçmedim — bu ayrı bir yazının konusu olmalı, burada uydurmayacağım. Yapacağım şey şu: token harcamasını sprint bazında bir OpEx satırı gibi görmeye devam edeceğim, ama Meta’nın yaptığı gibi katı bir “worker başına tavan” koymayacağım, çünkü sprint’ler birbirine benzemiyor — bir worker’ın basit bir bug fix’i ile bir başkasının büyük bir entegrasyonu aynı bütçeye sığmaz. Kısıtı kişiye değil işin büyüklüğüne bağlamak bence solo founder ölçeğinde daha doğru bir model.
Değişmeyecek olan da şu: hâlâ ajan başına değil, sprint başına bakacağım. Mosseri’nin öngördüğü fiyat savaşı (model sağlayıcıların token maliyetini düşürmesi) gerçekleşirse bu tartışmanın kendisi zaten küçülür — ama o güne kadar sprint’i bütçe biriminde tutmak, büyük şirketlerin “kişi başı tavan” arayışından daha az bürokratik bir çözüm.
Okuyucuya sonuç
Büyük şirket “kişi başına token tavanı” ararken, küçük ölçekte bunun daha basit karşılığı “iş başına token bütçesi” — ve bunu bugün, politika beklemeden kurabilirsin.
Bugün ne yapmalısın
- Ajan sprint’lerini kişi/ajan bazında değil, iş kapsamına göre grupla (ör. “bug fix” vs “entegrasyon”).
- Her sprint için bir üst token/maliyet sınırı belirle, aşımda sprint’i durdur ve gözden geçir.
- Worker ajan başına değil, sprint türü başına ortalama maliyeti izlemeye başla — tek ajanlık ölçüm yanıltıcı olur.
- Şirket içi “leaderboard” gibi maliyeti teşvik eden hiçbir mekanizma kurma; Mosseri’nin kapattığı şey tam da buydu.